Η τελευταία ενότητα με τις αρχικές ζαριές, είναι ίσως εκείνη που παρουσιάζει και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Σε αυτή την ενότητα ανήκουν ζαριές, όπου ο Μαύρος αφού κατεβάσει ένα πούλι στην εξωτερική του πλευρά, έχει την επιλογή είτε να σπάσει ένα πούλι από τη μεγάλη στήλη στη θέση 5 είτε να χωρίσει τα μακρινά του πούλια.

Αφού με το 3-1 και το 6-1 κάνουμε μία καλή πόρτα στην αρχική μας ζαριά, απομένουν μόνο τρεις ζαριές σε αυτή την κατηγορία: 2-1, 4-1, και 5-1.

Δείτε παρακάτω τις δύο θέσεις που σχηματίζονται μετά από τους δύο διαφορετικούς τρόπους παιξίματος του 2-1 (του γνωστού μας ασόδυου).

Η ιδέα στην οποία βασίζεται το παίξιμο στο οποίο χρησιμοποιούμε τον άσο για να χωρίσουμε τα δύο μακρινά πούλια είναι απλή: πρόκειται για έναν ασφαλή, και λογικά εποικοδομητικό τρόπο να παίξεις μία μέτρια ζαριά.

Το κέρδος είναι σχετικά μικρό (μεγαλύτερη κάλυψη της εξωτερικής πλευράς, λίγοι παραπάνω συνδυασμοί για τη δημιουργία μίας πόρτας), ενώ παράλληλα το ρίσκο είναι πολύ μικρό. Εν κατακλείδι είναι ένα πολύ λογικό παίξιμο, που ελάχιστα βελτιώνει τη θέση του Μαύρου.

Η ιδέα στην οποία βασίζεται ο δεύτερος τρόπος παιξίματος είναι εξίσου ξεκάθαρη: ο Μαύρος επιδιώκει να κάνει την πόρτα στη θέση 5 και να ξεφορτώσει τα πούλια από τη μεγάλη στήλη, και με αυτό τον τρόπο καταφέρνει και τα δύο.

Αν το σπάσιμο ενός πουλιού στη θέση 5 δεν είχε ένα μειονέκτημα, τότε σίγουρα αυτό θα ήταν χωρίς δεύτερη σκέψη το σωστό παιχνίδι. Όμως δυστυχώς έχει ένα μεγάλο μειονέκτημα: αν ο Λευκός φέρει ένα τεσσάρι, τότε χτυπάει το πούλι στη θέση 5, και ο Μαύρος βρίσκεται 20 θέσεις πίσω στην κούρσα.

Ποιο είναι λοιπόν το σωστό παίξιμο; Μήπως το πιθανό κέρδος από το σπάσιμο ισοσταθμίζει τον υψηλό κίνδυνο, ή μήπως το ασφαλές παιχνίδι είναι η καλύτερη επιλογή; Η σωστή απάντηση είναι η δεύτερη, όμως πρώτα θα πρέπει να πούμε μερικά πράγματα, που ανήκουν πια στην ιστορία του ταβλιού.

Για τουλάχιστον πενήντα χρόνια πριν τη δεκαετία του 70, το κοινά αποδεκτό παίξιμο στο 2-1 ήταν το ασφαλέστερο 13/11 24/23. Το σπάσιμο ήταν πολύ ριψοκίνδυνο, και καθώς οι παίκτες εκείνης της περιόδου δεν είχαν τα κατάλληλα εργαλεία για να υπολογίζουν με ακρίβεια τον κίνδυνο, προτιμούσαν λογικά την ασφαλέστερη εναλλακτική λύση.

Στις δεκαετίες του 60 και του 70, το τάβλι γνώρισε μία εκρηκτική ανάπτυξη. Η δημοτικότητα του παιχνιδιού εκτοξεύθηκε στα ύψη, κυρίως εξαιτίας στις μοναδικές ικανότητες στην προώθηση - ή αν προτιμάτε στο μάρκετινγκ με την ευρεία έννοια – του πρίγκηπα Αλεξέϊ Ομπολένσκυ, ενός χαρισματικού οπαδού του ταβλιού, ο οποίος σύμφωνα με τα λεγόμενά του ήταν εξόριστος Ρώσος πρίγκηπας.

Αυτή η δημοτικότητα του παιχνιδιού προσέλκυσε στο τάβλι μία ολόκληρη νέα γενιά από παίκτες, ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν και πολύ σπουδαίοι μάστερς του σκακιού.

Αυτοί οι παίκτες λοιπόν, πέρα από το γεγονός ότι είδαν στο τάβλι την προοπτική για σπουδαία κέρδη, παράλληλα εντόπισαν κι ένα παιχνίδι το οποίο μπορούσαν να προσεγγίσουν με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο. Όχι δηλαδή σαν ένα παιχνίδι κούρσας – όποιος φέρει τις μεγαλύτερες ζαριές τρέχει πιο γρήγορα και κερδίζει – αλλά σαν ένα παιχνίδι όπου μία στρατηγική προσέγγιση, με έμφαση στις πολύπλοκες θέσεις, το φτιάξιμο των πορτών στα καίρια σημεία, και τα διπλά παιχνίδια, θα μπορούσε να επιβληθεί και να νικήσει το παλιό στυλ.

Η νέα αυτή σχολή γεννήθηκε στα κλαμπ της Νέας Υόρκης όπως για παράδειγμα το Mayfair, ένα πρώην μπριτζ κλαμπ, που εξελίχθηκε στο επίκεντρο της παγκόσμιας σκηνής του ταβλιού. Και ο νέος αυτός τρόπος παιξίματος σύντομα απέκτησε και το δικό του όνομα: pure style, (αγνό, καθαρό στυλ) όπου η έννοια της "καθαρότητας" αναφέρεται στην επιθυμία να τοποθετήσεις τα πούλια εκεί όπου ανήκουν, ώστε να δημιουργείς γρήγορες και αποφασιστικές πόρτες.  

Σύμφωνα με την «καθαρή» προσέγγιση, ζαριές όπως το 2-1, 4-1, και 5-1 ήταν πολύ εύκολο να παιχτούν: απλά με τον άσο σπάνεις ένα πούλι στη θέση 5 και το θέμα τελείωσε. Μία πόρτα στη θέση 5 είναι κλειδί, και κανένας μα κανένας κίνδυνος δεν είναι αρκετός ώστε να σε αποτρέψει από το να προσπαθήσεις να την κλείσεις.

Το καθαρό στυλ παιχνιδιού ήταν άραγε καλύτερο από το παραδοσιακό; Η απάντηση μάλλον φαίνεται από τα αποτελέσματα. Οι υπέρμαχοι του καθαρού στυλ, έγιναν οι κυρίαρχοι αστέρες της νέας εποχής. Οι παλιομοδίτικοι παίκτες παραμερίστηκαν στο περιθώριο. Όλοι επιθυμούσαν να παίξουν πολύπλοκο τάβλι. Στα τέλη της δεκαετίας του 70, μπορούσες να παίξεις σε κάποιο τουρνουά και κυριολεκτικά ούτε μία φορά να μην δεις στις ζαριές 2-1, 4-1, ή 5-1 να χωρίζουν τα μακρινά πούλια.

Η κατάσταση συνέχισε έτσι τις δεκαετίες του 80 και του 90. Τότε άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους τα πρώτα αντιφατικά στοιχεία. Οι πρώτες εφαρμογές νευρωνικών δικτύων, το TD-Gammon κι εν συνεχεία το Jellyfish, δεν έσπαγαν πούλι στη θέση 5 με τον αρχικό άσο. Αντίθετα προτιμούσαν να παίζουν 24/23.

Πολλοί παίκτες υιοθέτησαν απευθείας αυτόν τον τρόπο παιχνιδιού, σκεπτόμενοι ότι αφού τα κομπιούτερ λένε ότι είναι ο σωστός τότε έχουν δίκιο. Ορισμένοι ωστόσο από τους κορυφαίους παίκτες, δεν είχαν ακόμη πεισθεί. Το σπάσιμο στη θέση 5 οδηγούσε σε περισσότερα διπλά παιχνίδια. Κι εκείνη την εποχή οι υπολογιστές έπαιζαν τα διπλά παιχνίδια απαίσια. Δεν θα μπορούσε λοιπόν αυτό να ευθύνεται για τη διαφορά; Πράγματι το επιχείρημα ήταν λογικό, όμως κανένας πραγματικά δεν γνώριζε την αλήθεια.

Καθώς οι νέες γενιές των νευρωνικών δικτύων αναπτύσσονταν, η απάντηση άρχισε σιγά-σιγά να ξεκαθαρίζει. Όσο λοιπόν η ικανότητα των ρομπότ στα διπλά παιχνίδια αυξανόταν, τόσο η αξία του σπασίματος στη θέση 5 άρχισε να ανεβαίνει. Παρόλα αυτά το 2-1 ήταν η μοναδική ζαριά, όπου το σπάσιμο ήταν το επικρατέστερο παίξιμο. Με το 4-1, το σπάσιμο ήταν λάθος, και μάλιστα με μεγάλη διαφορά. Με το 5-1, το χώρισμα των μακρινών πουλιών ήταν ανώτερο, αλλά και το σπάσιμο ήταν μία λογική εναλλακτική λύση.

Μία προσεκτική ανάλυση των αποτελεσμάτων, οδήγησε σε μερικά αναπάντεχα συμπεράσματα. Το τάβλι, φαίνεται να είναι πιο πολύπλοκο από ότι μπορούσαν να φανταστούν ακόμη και οι θιασώτες του «καθαρού στυλ». Η διαφορά ανάμεσα στους δύο τρόπους παιξίματος βρίσκεται όχι τόσο στην αξία της πόρτας στη θέση 5, όσο στο που ακριβώς θα τοποθετηθεί το πούλι που θα κατεβεί στην εξωτερική πλευρά!

Kατέβασε ένα πούλι στη θέση 11, και το σπάσιμο είναι το σωστό παίξιμο. Μετακίνησέ το στη θέση 9 και αυτομάτως η κίνησή σου είναι λάθος. Στοίβαξέ το πάνω στη θέση 8 και τότε είναι σκέτη καταστροφή.

Γιατί όμως η θέση που θα κατέβει το πούλι στην εξωτερική πλευρά έχει τόσο μεγάλη σημασία; Κοιτάξτε το πρόβλημα ως εξής. Ξεχάστε προς στιγμήν τι κάνετε με τον άσο, και απλά σκεφθείτε τη διαφορά στη θέση κατεβάζοντας ένα πούλι από τη στήλη 13 στην εξωτερική πλευρά του Μαύρου.

Κάντε τώρα στον εαυτό σας την εξής ερώτηση: "Πόσο χρήσιμο είναι αυτό το πούλι στην καινούρια του θέση;" Στις θέσεις 11 και 8, η απάντηση είναι "Όχι ιδιαίτερα." Ένα πούλι στη θέση 11 απλά προσθέτει μερικές ζαριές με τις οποίες μπορούμε να κάνουμε πόρτα (με το 4-1 φτιάχνουμε την πόρτα στη θέση 7 και με το 6-3 την πόρτα στη θέση 5) ενώ ένα πούλι στη θέση 8 δεν προσφέρει σχεδόν τίποτε.

Αντίθετα ένα πούλι στη θέση 9, είναι πανίσχυρο. Μετά το 13/9, οι μοναδικές ζαριές με τις οποίες δεν κάνουμε μία καλή πόρτα την επόμενη φορά είναι το 6-4, 5-1, και το 3-2. Με τις υπόλοιπες 30 ζαριές κάνουμε καλές πόρτες.

Με την παραπάνω ανάλυση εξάγεται κι ένας πολύ χρήσιμος κανόνας: Όσο περισσότερες ζαριές υπάρχουν που μπορούν να βελτιώσουν τη θέση σας, τόσο λιγότερα ρίσκα πρέπει να παίρνετε. Η ώρα να παίρνετε ρίσκα είναι όταν η θέση σας είναι παράξενη, δύσκολη και μάλλον απίθανο να βελτιωθεί από μόνη της.

Η ώρα να παίζετε με ασφάλεια είναι όταν η θέση σας έχει όλες τις προοπτικές να γίνει ακόμη καλύτερη. Και νομίζω πως είναι η κατάλληλη στιγμή να σας παρουσιάσω μία βασική έννοια της στρατηγικής του ταβλιού, η οποία ονομάζεται Αποδοτικότητα. Θέλετε τα πούλια σας να εργάζονται σκληρά, αν όμως ήδη εργάζονται σκληρά για σας, τότε δεν είναι αποδοτικό να παίρνετε ρίσκα για να τα κάνετε να εργαστούν ακόμη σκληρότερα!

Συνεπώς οι σωστοί τρόποι παιξίματος για τις ζαριές αυτές είναι:

• με το 2-1: παίζουμε 13/11 6/5, σπάζοντας ένα πούλι στη θέση 5.
  
  
• με το 4-1: παίζουμε 13/9 24/23, χωρίζοντας τα δύο μακρινά πούλια.
  
  
• με το 5-1: και τα δύο παιξίματα είναι σωστά, όμως το 13/8 24/23 είναι πιθανώς λίγο ισχυρότερο.